01:14
08-11-2019

Wat gebeurt er met de reststromen uit onze waterzuiveringen

De werkgroep Afvalwater van brancheverenging ENVAQUA was afgelopen april te gast bij GMB BioEnergie BV, dat op haar verwerkingslocatie in Zutphen liet zien hoe zuiveringsslib op een duurzame en kostenefficiënte manier verwerkt kan worden. Het bezoek vond plaats op initiatief van werkgroeplid Njord Oskam, Commercieel Manager Watertechniek bij Sweco Nederland BV, om medeleden bewust te maken van wat er zoal met de reststromen uit onze waterzuiveringen mogelijk is.

De belangstelling onder de leden was groot. “Niet alleen vanwege de gastlocatie, maar ook omdat de bijeenkomst hét moment was voor vakgenoten om bij te praten over ontwikkelingen in de branche”, vertelt “Tijdens de presentatie en rondleiding keken leden hun ogen uit. Reacties hadden vooral betrekking op de omvang van de verwerkingslocatie en de techniek, maar ook op het feit dat buiten de installaties de composteringsgeur nauwelijks waarneembaar was én het energetische aspect.”

Het grootste deel van het zuiveringsslib – afkomstig van ruim driehonderd rioolwaterzuiveringen in Nederland – ging tot pakweg twintig jaar geleden direct de landbouw in. Sinds 1995 is dit verboden, waardoor vandaag de dag het grootste deel van het slib direct wordt verbrand. Echter niet bij GMB BioEnergie B.V., dat het slib duurzaam verwerkt tot biogranulaat. “Per jaar reduceren wij hiermee ongeveer 25.000 ton aan CO2-uitstoot”, vertelt Martin Wilschut, manager Technologie en Ontwikkeling bij GMB BioEnergie BV. “Van de 1, 4 miljoen ton zuiveringsslib die jaarlijks wordt verwerkt, nemen wij ongeveer twintig procent voor onze rekening. Op onze locaties in Zutphen en Tiel wordt het steekvaste zuiveringsslib gemengd met eerder gecomposteerd slib evenals houtchips, waarna het mengsel in grote betonnen tunnels wordt gereden. Door zuurstofrijke lucht door deze tunnels te blazen, groeit het aantal bacteriën in het slib en stijgt de temperatuur tot zeventig graden, waarna de massa composteert en stikstoffen in de vorm van ammoniak vrijkomen. Een grote luchtreinigingsinstallatie wint deze ammoniak terug uit de lucht, waar we vervolgens ammoniumsulfaat van maken; een stikstofmeststof die we verkopen aan de Nederlandse landbouw.”

Na tien dagen worden de tunnels leeggereden, vertelt hij, waarna het gecomposteerde zuiveringsslib wordt gezeefd en het proces zich herhaalt totdat een mengsel ontstaat dat grotendeels uit droge stoffen bestaat. “Dit biogranulaat wordt afgevoerd naar verschillende energiecentrales, die het materiaal meestoken in hun kolencentrales en daarmee flink besparen op fossiele brandstoffen.”

Tekst: Lieke van Zuilekom

Aquapro partners